Yalpalayan çehresi vardı
Eteğinin altında biriken kum tanleriyle
Kan sızarken çatlamış dudaklardan
Dağılmıştı her hücren
Mercan mavisiyken yoğuşmalar
Stabilize sevmek ne de zor
Kobayı olmak kalbinin
Müptelalığı her nefesinin
Sen Akdenizin kızı
Ben ise ölü deniz
Gelgitlerle sevişmek vardı
Bir de medcezirle dağılan sabah
Yüzyıllık yalnızlıklar olmadan
Yaşamaksızın ayrılıkları
Sarı saçların kollarımı sarmalı
Hıçkırıklarını dudaklarım bastırırken
Nidalar köy kuyularda boğulmalı
Geceyi kesti elmas gözlerin
Mahallende yakamozu mahallenin
Ayak sesleriyle geldikten sonra
Düştü sinedeki asma kilidim
Kayboldu sözlerin büyüsü
Turan Bilal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder