Yasemen - Durmuş Kaya

Gökyüzü kıskandı bakışlarını
Saçlarıma kar yağdırdın yasemen!
Mesken tuttum sevda yokuşlarını,
Saçlarıma kar yağdırdın yasemen!

Ne hayat tozpembe ne gül sarıydı,
Nefesin ilkyazın rüzgarlarıydı,
Zaman hançeriyle amansız kıydı,
Saçlarıma kar yağdırdın yasemen!

Ellerini tutsam elim yanıyor,
Gözlerimde binbir turna yunuyor,
Gonca gülüm seherlerde kanıyor,
Saçlarıma kar yağdırdın yasemen!

Akkorum, alevim, narım, har dağım,
Gönlümün beyazı, akçabardağım,
Gelincik açarken senle her dağım,
Saçlarıma kar yağdırdın yasemen!
yitikozan/

Asma Kilit

Yalpalayan çehresi vardı
Eteğinin altında biriken kum tanleriyle
Kan sızarken çatlamış dudaklardan
Dağılmıştı her hücren

Mercan mavisiyken yoğuşmalar
Stabilize sevmek ne de zor
Kobayı olmak kalbinin
Müptelalığı her nefesinin

Sen Akdenizin kızı
Ben ise ölü deniz
Gelgitlerle sevişmek vardı
Bir de medcezirle dağılan sabah

Yüzyıllık yalnızlıklar olmadan
Yaşamaksızın ayrılıkları
Sarı saçların kollarımı sarmalı
Hıçkırıklarını dudaklarım bastırırken
Nidalar köy kuyularda boğulmalı

Geceyi kesti elmas gözlerin
Mahallende yakamozu mahallenin
Ayak sesleriyle geldikten sonra
Düştü sinedeki asma kilidim
Kayboldu sözlerin büyüsü




Turan Bilal